“ပုဂံေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံ” (တင္မိုး)

ပုဂံေက်ာင္းက
ေရႊေဒါင္းေတာင္က်ဳိး၊ ကေလာင္ရိုးျဖင့္
ထိုးလိုက္ပါတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံ။
...

ေနရီခ်ဳပ္မိုး၊ ေခါင္းေလာင္းထိုးလည္း
ညိဳးညိဳးမညံ၊ တိုးတိုးသံ။

ပုဂံအတိတ္၊ ပုဂံရိပ္ကို
ကားလိပ္တင္မ၊ ပဲြခင္းျပသို ့။
ၾကြပါၾကည့္ပါ၊ ဆင္ျခင္ပါဟု
ျပလာေသးဟန္၊ ေရွးပုဂံ။

တိုးတိုးျမည္ဟန္၊ ေခါင္းေလာင္းသံကား
ပုဂံနိမိတ္၊ ပုဂံစိတ္ဟု
စိတ္ေနျမင့္ျမတ္၊ စိတ္ဓာတ္ျမင့္မား
စိတ္ထားျမင့္မို၊ စိတ္လိုျမင့္မာန္
စည္ႀကီးသံ။

ပုဂံတရား၊ ပုဂံသားတို ့
တရားကိုခ်စ္၊ ဓားကိုခ်စ္ခဲ့
အသစ္တည္ေထာင္၊ ႏိုင္ငံေအာင္ဖို ့
ရြက္ေဆာင္ခဲ့ၾက အားႏွင့္မာန္။

ပုဂံေက်ာင္း၏
ေတာင္ေစာင္းေတာင္ထိပ္၊ ေစတီရိပ္က
တိုးတိတ္ညင္သာ၊ ထိုးခတ္လာေသာ
ကဗ်ာၿငိမ့္ေညာင္း၊ ဤေခါင္းေလာင္းေၾကာင့္
ေကာင္းမွုေတြႏိုး၊ ေကာင္းမ်ဳိးေတြေ၀
ေကာင္းေစစိတ္သန္၊ အဓိဌာန္။

ဆြံ ့သူၾကား၍
ၾကားသူလမ္းျမင္၊ ျမင္သူေရွ ့တိုး
အားလံုးႏိုးဖို ့
ထိုးလိုက္ပါတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံ။

တင္မိုး

နဝရူပ ဗ်ာလ

ကမာၻဦးကတည္းက လူမ်ိဳးတုိင္း ဘာသာတုိင္း၌ ၄င္း႐ို႕၏ ဒ႑ာရီ ဆန္ေသာ အထိမ္းအမွတ္ သေကၤတ ရုပ္ထုမ်ား ရွိခဲ႕ၾကသည္။ အလားတူပင္ ရခိုင္ လူမ်ိဳး၌လည္း ဒ႑ာရီဆန္ေသာ အထိမ္းအမွတ္ သေကၤတ ရုပ္ထုတစ္ခုရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ ယင္းရုပ္ထုကို ကမာၻကပင္ မဆိုထားႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ပင္ လူအမ်ားစုက မသိၾကေသးပါ။၎ကို ရွိေဟာင္း ေဇတီပုထုိးမ်ား၏ ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာမ်ားတြင္ ပံုသ႑ာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိိေသာ ရွိေဟာင္းလက္ရာ အမီြအႏွစ္အျဖစ္ ေတြ႕ႏုိင္ပါသည္။ ယင္း သတၱ၀ါကို ရခုိင္ လူမ်ိဳး႐ို႔က “ဗ်ာလ” ဟုေခၚဆိုၾကသည္။ အဆိုပါ သတၱ၀ါ မွာရခုိင္ လူမ်ိဳး႐ို႔၏ေရွ႔ရုိး စဥ္ဆက္ တစ္ေလွ်ာက္ ရွိခဲ႕ေသာ ဒ႑ာရီဆန္ေသာ သတၱ၀ါျဖစ္သည္။


၎ ‘ဗ်ာလ’ ကို သတၱ၀ါ ကိုးမ်ိဳး၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ ခြန္အား စြမ္းအင္ရွိေသာ သတၱ၀ါတိုို႕၏ အစိတ္ အပိုင္းမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ ထားသည္။ယင္းသုိ႔ သတၱ၀ါ ကိုးမ်ိဳး၏ အစိတ္ အပိုင္းမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ ထားျခင္းေၾကာင့္ ‘န၀ ရူပ ဗ်ာလ’ ဟုလည္းေခၚသည္။ အဆုိပါ ‘န၀ ရူပ ဗ်ာလ’ ရုပ္တြင္ ပါေရသတၱ၀ါ ကိုးမ်ိဳး၏ အစိတ္အပုိင္း မ်ားမွာ -

• ၁. ဆင္ႏွာေမာင္း
• ၂. သမင္မ်က္လံုး
• ၃. ၾကံ႕ၿဂိဳ
• ၄. ၾကက္တူေရြး(က်ီး)လွ်ာ
• ၅. ၿခဴး (ငါးၾကင္းကြက္)
• ၆. ေဒါင္းအျမီး
• ၇. ျမင္းနားရြက္
• ၈. က်ားအစြယ္
• ၉. ျခေသၤ့လက္၀ါး တုိ႔ျဖစ္သည္။
ထိုကဲ့သို႔ ထူးျခားေသာ စြမ္းအင္ရွိေသာ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို တစ္ေကာင္တည္း ျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းစပ္ ထားျခင္းမွာလည္း ဗ်ာလ သတၱ၀ါ ၏ ထူးျခားမႈကို ရည္ညႊန္းထားေရ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္သည္။ ဗ်ာလတြင္ ပါေရအစိတ္အပိုင္းမ်ား အနက္ ၾကက္တူေရြး (က်ီး) လွ်ာသည္ စကား ပရိယာယ္ ၾကြယ္၀ျခင္းကို လည္းေကာင္း ၊ ေဒါင္းအျမီးသည္ လွပ တင့္တယ္ ျခင္းကို လည္းေကာင္း ၊ ျမင္း နားရြက္သည္ အၾကား အာရံု ထက္ျမက္ျခင္း ကိုလည္းေကာင္း ၊ သမင္မ်က္လံုး သည္ အျမင္အာရံု စူးရွျခင္းကို လည္းေကာင္း ၊ငါး(ၿခဴး) ၏ ကိုယ္ထည္သည္ လ်င္ျမန္ ဖ်တ္လတ္ျခင္းကို လည္းေကာင္း ၊ ၾကံ႕ၿဂိဳ ၊ က်ားစြယ္ ၊ျခေသၤ့ လက္၀ါး ၊ ဆင္ႏွာေမာင္း သည္ စြမ္းအင္ ၾကီးမားျခင္းတို႔ကို လည္းေကာင္း အသီးသီး ကိုယ္စားျပဳပါသည္။

အဆုိပါ သတၱ၀ါ ကိုးမ်ိဳးတို႕၏ အစိတ္အပိုင္းျဖင့္ တန္ဆာ ဆင္အပ္ေသာ သတၱ၀ါအား ထားျခင္းျဖင့္ “အဗ်ာေလာ- ေဘးဥပါဒ္ကို မျဖစ္စီတတ္ဘဲ ၊ လာေဘာ - လာဘ္လာဘကိုသာျဖစ္ေစတတ္၏“ ဟု ရခုိင္လူမ်ိဳးတို႕ ယံုၾကည္ထားၾကသည္။

ဗ်ာလကို ရခုိင္ ေ၀သာလီေခတ္ သာသနိက အေဆာက္အအံု မ်ားတြင္ စတင္ေတြ႕ရွိ ရသည္။ ယင္းထကေရွ႕က်ေသာ ရုပ္ထုမ်ားလည္း ရွိိေကာင္း ရွိိႏုိင္ပါလိိမ့္မည္။ မဂၤလာ အခမ္းအနားမ်ား၌ သံုးစဲြေသာ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းမ်ားတြင္ အနည္းငယ္ေတြ႔ရပါသည္။ ရခိုင္လူမ်ိဳး႐ို႔၏ေ၇ွ့ေဟာင္း အထိမ္းအမွတ္ တခုျဖစ္ေသာ ‘န၀ ရူပ ဗ်ာလ’ ကို ေက်ာင္းကန္၊ ေဇတီ ပုထိုးမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ၊ ထင္ရွားေသာ အေဆာက္ အဦး မ်ားတြင္ လည္ေကာင္း၊ စြမ္းအင္ ကိုးမ်ိဳး ေပါင္းစု ထားေသာ အေစာင့္ အေရွာက္ သတၱ၀ါ အျဖစ္ ထားေလရွိိပါသည္။
…………………..

ဘဝခရီး

ေကာင္းကင္ကက်ယ္ျပန္႕

မိုးတိမ္ေတြ႕ေရႊ႕ေနရင္

ခရီးဘယ္မွာအဆုံးသတ္မလဲ။

သံသရာဘဝတစ္ေကြ႕

အတၱ၊မာန ေတြခဝါခ်ခ်ိန္

ငါ့ အသက္ကအိုစာေနျပီ။

အေရာင္မိွန္ေနျပီလား

ငါ့အတြက္ ..........

ဗုဒြဧ။္အရိပ္ေအာက္မွာ

က်င္လည္သူမို႕

အို နာ ေသ

ဘဝခရီးရွည္အတြက္

တန္းစီေနတဲ႕ဝဋ္နာ ကံနာေတြ

အလွည့္မေရာက္ခင္

ျငိမ္းခ်မ္းတဲ႕ေနရာ

ငါရွာေဖြရအုံးမယ္။

မရင့္က်က္ေသး တဲ့ ပင့္သက္ တစ္စံု

ေ၀း .. ခဲ့ၾကျပီ ... မ

ဇာတ္လမ္း အစ လယ္ အဆံုး ေပါ့ျပက္ျပက္ ျပက္လံုး ေတြနဲ႔ ပဲ ...

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ၀းခဲ့ ၾကျပီ .....။

ပူေဆြးတယ္ ဆိုတာ အေတာ္ေ၀းေ၀းက ေနတစ္စင္း ပဲ ...

ရံဖန္ရံခါ ေသာက ေတြ ေဆးေၾကာဖို႔ အတြက္ ....

ကၽြန္ေတာ့္ အေတြး ထဲ ခဏေတာ့ ... မ ... စီးေမွ်ာ ခြင့္ ရွိပါတယ္ ... မရယ္ ....။



ေမ့လို႔ မွ မရတာ ...

နံရံ ကို မီွထိုင္ .. ေ၀ဒနာ ပတ္ပ်ိဳး တစ္ပိုဒ္ကို ..

နံပါတ္ၾကိဳး ပ်က္ေနတဲ့ ဂစ္တာ အေဟာင္းထဲ သိပ္ထည့္ ...

ရုပ္တစ္၀က္ နာမ္တစ္၀က္ မကြဲ တဲ့ ေသြးစုစု ခႏၶာ နဲ႔ ...

ျပက္လုလု တိမ္ ေတြ လိုက္ဆက္ ရတာ လဲ ...

ၾကာေတာ့ လက္ထိုးပ်ိဳ႔ အန္ ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ အသက္ရႈ ၾကပ္တယ္ ... မ ... ။



'' တို႔ ေ၀းေ၀းေနၾကရင္ ေကာင္းမယ္ ေကာင္ေလးရယ္ ''

ဂုဏ္သေရရွိ အတၱေတြ ထဲ ယႏၱယား ဆန္ဆန္ နွလံုးသားနဲ႔ ...

ဘ၀မွန္ လမ္းမွန္ ရင္ခဲြ ရမယ့္ ..

ေဟာဒီ ပကာသန လြန္ဆဲြ ပဲြ မွာ ကၽြန္ေတာ္ ရံႈးတယ္ မမ ..

.................ကၽြန္ေတာ္ ရံႈးတယ္ .....။



'' သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ ေကာင္ေလး ရယ္ ''

ဆႏၵ တစ္ခု ထဲ နဲ႔ ေျပာရရင္ ဒါလဲ ကမၻာဦး မွာ ရူးေနေအာင္ ျပဳစားလိုက္တာပဲေလ.. ..။

ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ...

အခ်စ္ဆိုတာ နကၡတ္န႔ဲ ယွဥ္ေမြးလိုက္တဲ့ အဆိပ္ခြက္ လိုပါပဲ ..

နႈတ္ဆက္စကား မေျပာခင္ အခ်ိန္ထိ အစိမ္းသက္သက္ မ်ိဳခ် ခဲ့တာပါ .. မ ...

...... .... အစိမ္းသက္သက္ မ်ိဳခ် ခဲ့တာပါ . ...



ေ၀း .. ခဲ့ ျပီးျပီပဲ

အိပ္မက္ေတြ လဲ ခါးက်ိဳး သြားပါျပီ ... မ

ရိုးသားမႈ တစ္ခုက ထဲ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေကာင္ေလး ....

ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးသား ေနာင္ေရးအတြက္ ...

မရင့္က်က္ေသး တဲ့ ပင့္သက္ေတြနဲ႔ ပဲ

နင့္ ေနေအာင္ လြမ္းမယ္ ...

အထံုးဆက္ထားတဲ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳး တစ္စံုနဲ႔ပဲ ...

ကၽြန္ေတာ္ ... ရိုးသားစြာ လြမ္းေတာ့ မယ္ .... မ .. ရယ္ ..

.....................ရိုးသားစြာ ပဲ လြမ္းေတာ့ မယ္ဗ်ာ ... ။





                                              ( လြင့္ရာေ၀) ( 3.3.2010) တြင္ ေရးသားခဲ့ပါသည္...

“အညာေျမအလြမ္းေျပ”

ထေနာင္း မန္းက်ည္း၊ ထန္းလက္ထီးႏွင့္
ကုကၠဴပင္သာ၊ ခ်ဳိးလင္းျပာတို႔
တကူကူသံ၊ ဆူဆူညံၿပီး
ဖိုထီးအမ၊ ဇင္ေယာ္လွသည္
ဥၾသသံသာ ေ႐ႊအညာ။

ဘယ္သူဘယ္ၿမိဳ႕၊ ဘယ္သုိ႔သူလြမ္း
ဘယ္လိုမွန္းကာ၊ လြမ္းမိပါလိမ့္
တသိမ့္သိမ့္ႏွင့္၊ ေမးရၿခိမ့္နည္း
ေျဖမၿပီးေအာင္၊ စကားေဖာင္ဖြဲ႕
သြဲ႕သြဲ႕ညွင္းညွင္း၊ အညာေလသင္း။

ၿမိဳ႕ေ႐ႊသလႅာ၊ အညာမွာကား
ႏွစ္လတိုစြာ၊ ေနရပါလည္း
ေအာက္ျပည္႐ြာသူ၊ ငါ့တလူသည္
ဘယ္သူ႔မေမ့၊ ဘယ္ဓေလ့ေၾကာင့္
လြမ္းရလိမ့္နည္း၊ လြမ္းမင္းသမီး။

လြမ္းမင္းသမီး ဆိုက္မွ